12 Augustus, 6:00 AM. Van de zenuwen was ik wakker, plots. Omdat Hong Kong dichtbij de evenaar ligt, wordt het elke dag rond zes uur licht en wordt het ook weer rond zes uur donker. Waarom werd ik zo vroeg wakker? De dag ervoor had ik al grotendeels al onze spullen ingepakt en vandaag moest er niet veel gebeuren. Plots wist ik het weer, het horrorverhaal wat ik twee dagen geleden had gehoord.


Ik heb in Hong Kong een paar daagjes met vriendinnen van mij doorgebracht, die ook elk jaar naar Hong Kong gaan, zij gaan alleen eerder terug. Precies dezelfde vlucht als ons, precies dezelfde overstap, een paar dagen eerder. Helaas liep het bij hun niet soepel. Hun vliegtuig in Hong Kong vertrok te laat naar Bejing, waardoor ze nog maar net het vliegtuig konden halen naar Brussel. Hun koffers haalden het niet en kwamen pas een paar dagen later aan. Ik bang, mama en papa bang.

De spannendste terugreis ever. Het begon allemaal soepel, we hadden alles ingepakt en hadden zo’n 2 kg overgewicht. Afscheid nemen van opa en oma en de reis kon beginnen. Op naar het vliegveld. Eenmaal daar begon alles. We hebben meer dan een halfuur bij een bali gestaan om in te checken en onze bagage af te geven. De teller sprong en sprong… 127 kg. 7 Kilo teveel. Opeens was de man weg. Daar stonden we dan, wat moesten we doen? Gelukkig moesten we niks doen en kregen we een waarschuwing.


Eenmaal bij de gate was het wachten, wachten en nog eens wachten. Half acht vliegen werd uiteindelijk negen uur en ik vond het spannend. Ons vliegtuig in Bejing zou om tien voor een boarden, de kleine vlucht duurde 3 uur, wat betekent dat we om 12 uur zouden aankomen. Dit zou betekenen dat we een halfuur overstap tijd hadden. Mensen die het vliegveld van Bejing kennen, weten dat dit een drama is. Het is enorm groot en de busreis van plaats naar plaats duurt lang. Zou het ons lukken?


Vliegtuig geland, uitgestapt en met de bus naar de deur gebracht. Daar stond een man op ons te wachten met een bordje van ons vluchtnummer. Met een groep werden we gebracht naar de controle, snel. Naar de gate en we waren safe. Wacht en ons bagage? Geen idee, maar ik was al blij dat we de vlucht hadden gehaald.


Daar zaten we dan in het vliegtuig. Ik voelde mij niet lekker, ik kan sowieso niet tegen vliegtuigen. Het enige waar ik toen aan dacht, was aan onze bagage. Waar zijn ze? Plots kregen we een berichtje, aangezien ons vliegtuig nog steeds stil stond. “Krrggg, this is your captain speaking, we’re now waiting for same luggage from another plane which was delayed, thank you for your understanding”. Glimlach op mijn gezicht, ik kon gaan slapen. Toen ik écht wakker werd (dus niet tussendoor) gingen we bijna landen. Bij de bagageband hebben we even staan wachten en daar kwam de eerste koffer al: mijn vertrouwde roze koffer.



Hi mensen, ik ben terug. Ik heb teveel geshopt, dus er komt een shoplog aan van vier delen. Ik weet bijna zeker dat jullie die wel kunnen waarderen. Bij deze dus een waarschuwing. Oh en nog een mededeling: De komende paar maanden geen shoplogs meer na de Hong Kong Shoplogs. No-Buy ja.

45 Responses to “Spannendste terugreis ever”